Tuesday, 2 October 2012

ဗုဒၶေဟာၾကားခႏၱီသည္းခံျခင္းတရား)

(ဗုဒၶေဟာၾကားခႏၱီသည္းခံျခင္းတရား) ခႏၱီ-ျမန္မာလိုေတာ့ သည္းခံျခင္း။ သည္းခံျခင္းသည္ အညံခံျခင္းဟုေတာ့ တုိက္ရုိက္ယူ၍ မရေကာင္းေသာ ေ၀ါဟာရ တစ္ခုျဖစ္သည္။ သည္းခံျခင္း၏ က်ယ္ျပန္႔ေသာ အနက္အရ ျမတ္နုိးျခင္း ခံရမႈကိုလည္း သည္းခံ၏။ မထီမဲ့ျမင္ျပဳျခင္း ခံရမႈကိုလည္း သည္းခံ၏။ ခႏၱီကို တရားကုိယ္အားျဖင့္ “အေဒါသ” ဟု၍လည္းေကာင္း၊ အေဒါသ ဟူသည္မွာ “ေမတၱာ” ဟူ၍လည္းေကာင္း မွတ္သားနုိင္ပါသည္။ ေမတၱာ၀င္လွ်င္ အျပစ္မျမင္တတ္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေမတၱာသည္ သည္းခံျခင္း၏ တရားကိုယ္ ျဖစ္ရျခင္း ျဖစ္၏။ ဤေလာက၌ အဓမၼမထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ လူတုိင္း၌ တာ၀န္ရွိ၏။ ထုိအဓမၼကုိ ခ်ဳပ္ျငိမ္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္နုိင္ရန္ မွန္ကန္ေသာနည္းကို သုံးဖုိ႔ လို၏။ ထုိမွန္ကန္ေသာ နည္းကား သည္းခံျခင္း “ခႏၱီ”ပင္ ျဖစ္၏။ သည္းခံျခင္းဟူသည္ ႏုံ႕ေသာေဒါသျဖင့္ သည္းခံသည္လည္း ရွိ၏။ ။ အေဒါသျဖင့္ သည္းခံသည္လည္း ရွိ၏ ။ ႏုံ႔ေသာေဒါသျဖင့္ သည္းခံျခင္းကုိ ေၾကာက္၍ သည္းခံျခင္း ဟူ၍ ဆုိရ၏ ။ ေၾကာက္၍ သည္းခံျခင္းတြင္ အာဃာတသည္ အျမစ္တြယ္လ်က္ ရွိ၏ ။ တစ္ခုေသာ တစ္ေန႔တြင္ အျမစ္တြယ္ေနေသာ အာဃာတမွ ထက္ေသာ ေဒါသသည္ ျဖစ္ထြန္းလာနုိင္၏ ။ ထက္ေသာ ေဒါသ ျဖစ္ထြန္းလာလွ်င္ လက္စားေခ်ျခင္းသည္ မလႊဲသာ မေရွာင္သာ ျဖစ္ေပၚလာမည္ ျဖစ္၏ ။ ထုိအခါ ေစာ္ကားမႈ သံသရာသည္ လည္းေကာင္း၊ လက္စားေခ်မႈ သံသရာသည္ လည္းေကာင္း လူ႔သမုိင္း၌ အေတာမသတ္ လည္ပတ္ေနမည္ ျဖစ္၏ ။ အေဒါသျဖင့္ သည္းခံျခင္းသည္သာ အာဃာတကို ပယ္ေဖ်ာက္နုိင္သျဖင့္ အမုန္းသံသရာကို တုိေစနုိင္၏ ။ ဘ၀ကိုလည္း အနဂၣရတနာ ျဖစ္ေစနုိင္၏ ။ အနဂၣရတနာ ျဖစ္ျခင္း ဟူသည္မွာ အရာရာတုိင္း၌ “ငါ- ငါ့ဥစၥာ” ဟူ၍ သိမ္းပုိက္တတ္ေသာ တစ္ကိုယ္ေကာင္း အျမင္ကို ပယ္သတ္နုိင္ျခင္း ျဖစ္၏ ။ တစ္ကုိယ္ေကာင္းအျမင္ ကင္းေလေလ ဘ၀သည္ တန္ဖုိးျမင့္ေလေလ ျဖစ္၏ ။ အေဒါသ ဆုိကတည္းက ယင္းသည္းခံမႈတြင္ အေလာဘလည္း ပါရ၏ ။ အေမာဟလည္း ပါရ၏ ။ ေမတၱာလည္း ပါရ၏ ။ေမတၱာပါ၀င္သျဖင့္ ေလာကကို ၾကည့္တုိင္း ခ်စ္စရာကိုသာ ျမင္၏ ။ ကရုဏာပါ၀င္သျဖင့္ ေလာကကို ၾကည့္တုိင္း ၾကင္နာစရာကိုသာ ျမင္ေတာ့၏ ။ ေလာက၌ ခ်စ္စရာႏွင့္ ၾကင္နာစရာကိုခ်ည္း ျမင္ရေလေသာ အခါ မိမိ ခ်စ္ရေသာေလာက၊ မိမိ ၾကင္နာရေသာေလာကအတြင္ အနစ္နာခံခ်င္စိတ္ အေလာဘပဓါန-သည္လည္းေကာင္း၊ သူတုိ႔ႏွစ္သက္နုိင္မည္ကုိ ေရြးခ်ယ္တတ္ေသာ အသိဉာဏ္ အေမာဟပဓါန-သည္လည္းေကာင္း အလိုအေလ်ာက္ ေပၚလာ၏ ။ ဤသည္ပင္ “အသခၤါရိက” ျဖစ္၏ ။ သည္းခံျခင္းသည္ မိမိတုိ႔၏ အျမင္အေပၚ၌ မ်ားစြာ တည္မွီ၏ ။ ေလာကအေပၚ ခ်စ္တတ္ေသာ မ်က္စိ၊ ၾကင္နာတတ္ေသာ မ်က္စိ၊ ေက်းဇူးတင္တ္ေသာ မ်က္စိျဖင့္သာ ၾကည့္မည္ဆုိပါလွ်င္ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ေလာက၊ ၾကင္နာစရာေကာင္းေသာ ေလာက၊ ေက်းဇူးတင္စရာ ေကာင္းေသာေလာကအေပၚ သည္းခံနုိင္ဖြယ္ မ်ားစြာ ရွိ၏။ အခါတပါး၌ ပု႑ားတစ္ေယာက္သည္ ႏြားမ်ားေပ်ာက္သြား၍ လိုက္ရွာရာတြင္ မ်က္စီလည္လမ္းမွားျပီး ေတာထဲ၌ စားစရာမဲ့လို႔ အသီးခူးစားရာမွ ေခ်ာက္ထဲသုိ႔ က်၏။ ထုိအခါ ေမ်ာက္မင္းတစ္ေကာင္က ၎ပု႑ားအား သနားဂရုဏာသက္မိျပီး ဆင္းကယ္ဆယ္ေလသည္။ ေခ်ာက္အေပၚသုိ႔အေရာက္ ေမ်ာက္မင္းသည္ ပင္ပန္းလြန္း၍ ထုိအၾကင္ပု႑ား၏ ေပါင္ေပၚတြင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။ ထုိပု႑ားသည္ ဗုိက္ဆာလြန္း၍ ေမ်ာက္မင္းအား ေက်ာက္ခဲျဖင့္ ေခါင္းထုသတ္ေလသည္။ ထုိအခါ ေမ်ာက္မင္းသည္ အၾကီးအက်ယ္ထိတ္လန္႔ျပီး သစ္ပင္ေပၚတက္ေျပးေလေတာ့သည္။ သုိ႔ေသာ္ ေမ်ာက္မင္းသည္ အၾကင္ပု႑ားအား ရြာသုိ႔ေရာက္ရန္ သူ၏ ေသြးစက္တုိ႔ျဖင့္ သစ္ပင္ေပၚမွ လမ္းျပ၍ ကူညီခဲ့ပါသည္။ ထုိဇတ္ေတာ္တြင္ ေမ်ာက္မင္းသည္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမတ္စြာဘုရား အေလာင္းေတာ္ပင္ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ျမတ္စြာဘုရား အေလာင္းေတာ္ရဲ႕ ၾကီးမားတဲ့ သည္းခံျခင္း ခႏၱွွီတရားကို အရွင္းသားျမင္ေတြ႔နုိင္ပါသည္။ မိမိအား သတ္သည့္သူကိုပင္ ၾကီးမားေသာ သည္းခံတရားျဖင့္ ကူညီေပးခဲ့သည္။ တကယ္ပင္ အတုယူေလးစားဖုိ႔ေကာင္းပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လဲ ေလာက၏ အတုမဲ့ အႏႈိင္းမဲ့ သစၥာတရားရွင္ ျမတ္စြာဘုရား ျဖစ္လာခဲ့သည္။ “ေစတနာသည္ လူတုိင္းႏွင့္ မတန္” ဟု ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေျပာဖူးပါသည္။ ထုိသုိ႔မဟုတ္ ေစတနာသည္ လူတုိင္းႏွင့္တန္၏။ လူတုိင္းအေပၚလဲ ထားသင့္၏။ မွန္ကန္ေသာေစတနာျဖစ္ပါေစ, မိမိေစတနာအား တန္ဖုိးမထားသူသည္ တန္ဖုိးမထားသေလာက္ အျပစ္က်ေရာက္တက္စျမဲပင္ျဖစ္သည္။ ထုိဇတ္ေတာ္တြင္ ထုိပု႑ားသည္ ဇတ္သိမ္းမလွစြာျဖင့္ နိဂုံးခ်ဳပ္ရေလသည္။ ေမ်ာက္မင္း လမ္းညႊန္သည့္အတုိင္း ထုိပု႑ား ခရီးဆက္ရာ လမ္းတြင္ ေတြ႔ေသာ ေရအိုင္မွာ ေရေသာက္ရန္ ေရကန္ထဲအဆင္း ေရေပါက္ထိေသာ ေနရာတုိ႔မွာ အနာမ်ားျဖစ္ေလသည္။ ထုိအနာမွာ ရုိးရုိးအနာမဟုတ္ပဲ ျပင္းထန္ေသာ ႏူနာသာျဖစ္ေလေတာ့သည္။ ထုိေနာက္ ဥယ်ာဥ္တစ္ခု၌ ေျမမ်ဳိ၍ ဇတ္သိမ္း ဆုိးခဲ့ရေလသည္။ နိဂုံးခ်ဳပ္ရလွ်င္ ေလာကရွိ လူသားတုိင္း ၾကဳံေတြ႔ေနစျမဲ ေလာကဓံ အသီးသီးရွိၾကသည္။ ဆုိးသည့္ေလာကဓံအားလည္းေကာင္း၊ ေကာင္းသည့္ေလာကဓံအားလည္းေကာင္း၊ ဆုိးဆုိးေကာင္းေကာင္း သည္းခံျခင္း အမႈကို လက္ကိုင္ထားရမည္။ သုိ႔မွာသာ မိမိႏွင့္ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေနရေသာ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြမ်ားျဖင့္ အမုန္းကင္း အာဃာတကင္းစြာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံရ၏။ တစ္ေယာက္တည္းေနဖုိ႔ မသင့္ေတာ္ေသာ ေလာကအတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းေသာ ပတ္၀န္းက်င္ဆုိတာ ရွိသင့္၏။ ထုိပတ္၀န္းက်င္အား မိမိသည္သာ တည္ေဆာက္ရမည္ပင္။ ထုိ႔အတြက္ အၾကီးမားဆုံးလိုအပ္ခ်က္သည္ ခႏၱီေခၚ သည္းခံျခင္းမွ တစ္ပါး အျခားမရွိနုိင္ေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ခႏၱီတရား လက္ကိုင္ထား၍ အမႈကင္းပါေစလို႔ ဆုမြန္ေတာင္းရင္း တင္ျပျခင္း တစ္ခန္းရပ္ပါရေစ မိတ္ေဆြ။ ခႏၱီမဂၤလာ ႏိွပ္စက္ေစာ္ကား၊ အမႈမ်ား၊ ခန္႔ထား ခႏၱီပါ။ ခ်မ္းပူစသား၊ ေဘးဒဏ္မ်ား၊ ခန္႔ထားခႏၱီပါ။ ခႏၱီက်င့္က၊ ေမတၱာမွ်၊ ေဒါသကင္းရွင္းသည္။ ကုသုိလ္တုိင္းတြင္၊ ခႏၱီပင္၊ ပါ၀င္ေစရမည္။ ခႏၱီရွိသူ၊ ကုသုိလ္ဟူ၊ လြယ္ကူျပည့္စုံသည္။ ခႏၱီကင္းျငား၊ ကုသုိမွား၊ ပ်က္ျပားေလေတာ့သည္။ ခႏၱီအာစာ၊ ရွိသူမွာ ပညာျပည့္စုံသည္။ ခႏၱီရွိ၏၊ သမာဓိ၊ အတိျပည့္စုံသည္။ ခႏၱီကင္းဘိ၊ သမာဓိ၊ မရွိပ်က္ေတာ့သည္။ ခႏၱီရွိမွ၊ ျမတ္သီလ၊ က်နျပည့္စုံသည္။ ခႏၱီကင္းျငား၊ သီလမ်ား၊ ပ်က္ျပားေလေတာ့သည္။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး မွတ္ခ်က္။ ။ဦးေရႊေအာင္၏ “ဗုဒၶေလာကသားတို့၏ အႏိႈင္းမဲ့့ ေက်းဇူးရွင္(ကိုယ္က်င့္ဗုဒၶ၀င္)” စာအုပ္မွ ခႏၱီပါရမီအပိုင္းမွ ထုတ္ႏုတ္ေရးသာၿပီးၿပန္လည္မွ်ေ၀သည္။ အရွင္မုနိႏၵ(ပန္းထုိ)M.A မာဂဓတကၠသုိလ္(ေခတၱစကၤာပူ) ၃.၁၀.၂၀၁၂။

No comments:

Post a Comment